Medycyna estetyczna
Just another WordPress site

Kazda z osobowosci przechowuje bowiem

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Każda z osobowości przechowuje bowiem dobrze swoje własne wspomnienia i każdej chwili można je wydobyć na jaw. Na przykład w następnym stanie pomrocznym mogą ożyć wspomnienia z po- przedniego. Wspomnienia w stanie prawidłowym z okresu zamroczenia mogą się wyjątkowo zachować jako fragmentaryczne; mgliste, nibysenne. luźne obrazy, związane podmiotowo z tą samą własną jaźnią. Wszelkie inne twierdze- nia na temat tzw. niesłusznie “rozszczepienia jaźni” są zaczerpnięte z fantazji, często z przekoloryzowanych opowiadań osób histerycznych. Ocalałe z niepa- mięci wyspy. wspomnieniowe pozostawiają chorego często w niepewności, czy to było naprawdę, czy też się tylko śniło. Chory w stanie pomrocznym robi też nierzadko wrażenie ospałego, sennego, jakby rozmarzonego lub zagubionego. Osobowość rozszczepienna zdaje się więc mieć jakby inną, w innej płaszczyź- nie polożoną świadomość – podobnie jak to się dzieje we śnie – i w tym zna- czeniu mówimy ojej jakościowym zaburzeniu. Jasne stany pomroczne są tylko szczególnym przypadkiem przełączenia świadomości na rozszczepienną osobo- wość. Między nimi a resztą zaburzeń tego typu są przejścia. Jasne stany po- mroczne obrazują najwyraźniej odrębność tej grupy jakościowych zaburzeń świadomości od stanów przebiegających z majaczeniowym jej zamąceniem.
ZMIANY SWIADOMOSCI TYPU SPLĄTANIOWEGO Zaburzenie świadomości typu splątaniowego, czyli amentywnego (amentia) naj trudniej jest opisać. Chory, który przebył ma- jaczenie, może z tego stanu zachować dość wyraźne wspomnienia i opisać nam je. Również zachowane wyjątkowo wyspy pamięciowe z okresu zamroczenia mogą nam w przybliżeniu ułatwić zrozumienie przeżyć chorego w takim stanie. Natomiast amencja pozostawia absolutną niepamięć, a jeżeli zdarzają. się uryw- kowe wspomnienia z czasu psychozy, to zdają się one pochodzić z chwil, gdy głęboko zamącone sensorium doznawało chwilowego przejaśnienia. Nie możemy więc zdać. sobie sprawy z istoty podmiotowych przeżyć chorego u szczytu splą- tania. Widząc jednak jak ruchowo się miota (jactationes), jak bezradnie się zachowuje, słuchając jego bezładnych wypowiedzi zdradzających rozerwanie- związków myślowych (incohaerentia), wyobrażamy sobie, że jego przeżycia są w stanie zupełnego chaosu myślowego, stąd określenia w rodzaju pomiesza- nie, zamęt, splątanie, Verwirrtheitszustand, confusion, sputannost. [hasła pokrewne: , trener personalny, korekcja wzroku, integracja sensoryczna ]

Comments are closed.