Medycyna estetyczna
Just another WordPress site

Posts Tagged ‘indywidualne kalendarze trójdzielne’

Zjawisk swiadomosci nie umiemy sobie

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Zjawisk świadomości nie umiemy sobie nawet wyobrazić bez pod- ścieliska jaźni, tak jak o ruchu nie można mówić bez czegoś, co jestw ruchu. Już w starożytności zwrócił na to uwagę Sokrates. Przedmiot, który jest w ruchu, może jednak w innej chwili być w spoczynku. Podobnie świadomość jest zawsze funkcją jaźni, jednak można sobie pomyśleć jaźń bez tej funkcji świadomości. Można sobie pomyśleć, lecz nie można jej przeżyć, gdyż przeżycie może być tylko przeżyciem świadomym. Fizjologiczną lub patologiczną przerwę w ciągłości jaźni, tj. okres pra- widłowej lub chorobliwej utraty świadomości, wypełniamy na podstawie danych pamięciowych. Te dane pamięciowe pouczają nas po obudzeniu się z okresu nieprzy- tomności, że jaźń nasza zachowała tożsamość mimo przerwy w strumieniu świado- mości. W okresie nieprzytomności widocznie albo jaźń ta musiała trwać, albo też zachowały się trwałe warunki jej kontynuacji.
STOSUNEK ŚWIADOMOŚCI DO PAMIĘCI Bardzo ważne jest zbadanie stosunku świadomości do pamięci. Do spraw tych powrócimy jeszcze szczegółowo. Tutaj dla poznania ogólnej struktury życia psy- chicznego, trzeba podnieść pewne zagadnienia zasadnicze. Przez pamięć w psychologu rozumiemy zdolność utrwalania, przechowywania i odtwarzania naszych przeżyć psychicznych. Stąd rozróżniamy trojakie czynności (funkcje) pamięciowe: 1. Zdolność zapamiętywania. 2. Zdolność przechowywania (magazynowania) danych pamięciowych. Niekiedy mówiąc o “pamięci w ścisłym znaczeniu” (me moria sensu stricto) mamy na myśli nie tylko samą zdolność przechowywania danych pamięciowych, ale także zapasy tych danych. Rozróżnienie to ma swój sens w psychopatologii. 3. Zdolność przypominannia (reprodukcji). Mówiąc o pamięci, nie wszyscy zdają sobie sprawę z istotności rozbicia tego pojęcia na trzy grupy. Wagę tych roz- różnień ocenimy przy omawianiu zaburzeń pamięci, każda bowiem z wymienionych czynności może podlegać zaburzeniom osobno,. niezależnie od innych. [więcej w: , indywidualne kalendarze trójdzielne, integracja sensoryczna, dezynsekcja warszawa ]

Comments Off

Posts Tagged ‘indywidualne kalendarze trójdzielne’

Zjawisk swiadomosci nie umiemy sobie

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

W nowszym piśmiennictwie psychiatrycznym (Walther-Buel) zwrócono uwagę na stan poprzedzający senność, występujący w niektórych chorobach. Mówi się wówczas o przedsenności (praesomnolentia). Stan ten posiada ogromne znaczenie rozpoznawcze. Poświęcimy mu poniżej osobne rozważania. b. Sen głęboki (półśpiączka), czyli sopor, który polega na niemal zupeł- nym wygaszeniu świadomości, a więc na głębokiej półprzytomności, a prze- ważnie nawet zupełnej nieprzytomności, z której na chwilę można. u chorego wykrzesać ślady świadomości bardzo energicznymi bodźcami. Stanu tego nie trzeba bez zastrzeżeń przyrównywać do głębokiego snu fizjologicznego, np. u człowieka znużonego. Całkowite rozbudzenie chorego jest bowiem w ogóle niemożliwe. Orientujemy się w stanie sensorium działając na chorego silnymi bodźcami przykrymi lub wiążącymi się z wyrobionymi odruchami warunko- wymi. Może tu chodzić np. o głośne wołanie, potrząsanie lub działanie przy- krymi bodźcami bólowymi, termicznymi itp. Skutecznym środkiem cucenia jest chłostanie chorego mokrym ręcznikiem po twarzy i piersiach, podanie mu środ- ków analeptycznych do wąchania (tzw. dawniej sole trzeźwiące) itd. Skuteczne mogą być również pewne podniety warunkowe, nawet niekoniecznie silne, np. wołanie chorego po imieniu, dla matki kwilenie niemowlęcia itd. Poznajemy częściowy powrót sensorium po tym, źe chory na podniety te reaguje. W cięż- kich stanach soporu nawet za pomocą silnych bodźców można co najwyżej uzyskać odczyn w postaci jęku, stękania, grymasu twarzy, ruchów obronnych kończyn rtd., świadczących o zachowanym w pewnym stopniu sensorruni. c. Śpiączka (coma), polegająca na całkowitej utracie świadomości, tak że chory nie reaguje nawet na silniejsze podniety. Najpewniejszym znamieniem stanu śpiączkowego jest zupełne. zniknięcie wszystkich odruchów (areflexia). Jest mnóstwo czynników etiologicznych, wywołujących sopor lub stan koma- tyczny. Ze stanami tymi spotykają się lekarze wszelkich specjalności, używając odpowiednich określeń, np. coma diabeticum, coma post commotionem cerebri, coma hypoglyr;aemicum, coma uraemicum, śpiączka wątrobowa itd. Stan głębo- kiej narkozy i nieprzytomność po urazie czaszki zaliczamy również do stanów . śpiączkowych. W części szczegółowej znajdziemy dokładniejsze zestawienie wszystkich możliwych czynników etiologicznych. [hasła pokrewne: , kosmetyki organiczne, dentysta Kraków, indywidualne kalendarze trójdzielne ]

Comments Off

« Previous Entries