Medycyna estetyczna
Just another WordPress site

Stan bezobjawowy (remisja) trwal blisko

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Stan bezobjawowy (remisja) trwał blisko rok. W październiku. 1947 pojawił się u chorej niepokój wewnętrzny, lęk w okolicy serca, bezsenność, ogólne poczucie choroby. Chora od kilku miesięcy przechodzi climacterium, zresztą bez szczególnie nasilonych dolegliwości. Dnia 16. X. 1947 r. przyjęta została ponownie do kliniki. Stwierdzono tu: nastrój przygnębiony, poczucie choroby psychicznej, zniechęcenie, . przeświadczenie.sże nikomu nie jest potrzebna, “byłoby najlepiej, gdyby to się skoń- czyło”, wyolbrzymia hipochondryczni e swoje przypadłości cielesne (upławy, wątroba), skarży się na utrudnienie myślenia i złą pamięć, przedmiotowo stwierdza się upo- śledzenie skupienia uwagi, utrudnione przypominanie przy zasadniczo dobrym zapa- miętywaniu, zwolniony tok myślenia oraz zwolniony napęd psychoruchowy (bra- dyphrenia, bradykineza), Chora wprawdzie przeczy zamiarom samobójstwa, ale przyznaje, że pragnęłaby umrzeć i że jest to jedyne wyjście. Najbardziej dolegają jej lęki, zwłaszcza w nocy, gdy spędza czas bezczynnie. Nawiedzają ją wtedy wszyst- Ide złe myśli, nie może ich odpędzić, mają one charakter natrętny. Chora wypo- wiada urojenia grzeszności, przypisuje sobie różne winy, chwilami płacze i rozpa- cza, że już wszystko stracone. Po leczeniu wstrząsami elektrycznymi stan depresji szybko minął, tak że chorą dnia 21. XI. 19,47 r. zwolniono. Pełna remisja trwała dokładnie rok, gdyż 25. XI. 1948 r. zgłosiła się do leczenia w przychodni z powodu nasilającego się stanu zdenerwowania. Chora i jej rodzina widzą przyczynę tego zdenerwowania w śmierci brata. Leczenie ragodnyrnt środkami hamującymi (Magnesium sulfuricum) nie dało wyniku. Podniecenie chorej nasilało się coraz bardziej, aż doprowadziło do ponownego umieszczenia chorej w klinice dnia 3.I. 1949 r. Stwierdzono tutaj zespól maniakalny o obrazie klinicznym takim samym jak za pierwszym pobytem chorej, z tym że podniecenie psychoruchowe było znacznie wybitniejsze. Chora i tym razem na wstrząsy elektryczne reagowała bardzo korzystnie. Dnia 8. II. 1949 r. została zwolniona w stanie zupełnej remisji. W lecie tegoż roku przeszta znowu stan depresyjny, który nie przebiegał jednak tak ciężko, aby zachodził”. konieczność leczenia na oddziale zamkniętym. Stan ten trwał kilka mie- sięcy i ustąpił po leczeniu wstrząsami elektrycznymi, stosowanymi ambulatoryjnie. Od listopada 1950 r. znowu stan maniakalny, z powodu którego chora przebywała w klinice od dnia 9. L do 7. II. 1951 r. następnie stan depresji od maja do lipca 1952 r., leczony ambulatoryjnie wstrząsami kardiazolowymi. Potem znowu stan ma- niakalny ze szczególnie silnym podnieceniem psychoruchowym. W związku z tym chora przebywała w klinice od 29. V. do 30. VI. 1953 r. I tym razem uzyskano stan bezobjawowy. [podobne: , odzież bhp, Szkoła tańca Poznań, rozstanie ]

Comments are closed.