Medycyna estetyczna
Just another WordPress site

Szczególnie czeste sa powiklania cyklofrenii,

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Szczególnie częste są powikłania cyklofrenii, zarówno w okresie chorobowym, jak i w okresach bezobjawowych, rozmaitymi zespołami psychonerwicowymi, wśród których histeria. stoi na pierwszym miejscu. Melancholicy często przeja- wiają objawy neurasteniczne i rozliczne organ ozy. Natręctwa myślowe są częstym objawem w przebiegu melancholii do tego stopnia, że można czasem myśleć O mieszanym zesrpole depresyjno-anankastycznym. Dodać tu trzeba, że powikła- nia epigenetyczne nie są dobrym znakiem rokowniczym. Zdają się one potę- gować i przyspieszać przewleczenie się okresów chorobowych. Pojawiają się one szczególnie w ciężkich postaciach cyklofrenii, zwłaszcza tych, które w podeszłym wieku przechodzą w wyraźnie już organiczne otępienie. Przypadek nr 26. Cyclophrenia cum syndromatibus maniacaLi et depressivo alternantibus. P. T., ur. dnia 7. VII. 1896 r. Obciążenie dziedziczne: babka popełniła samobójstwo w starości, ojciec miewał depresje, brat przeważnie w stanie hipoma- niakalnym, lecz okresowo miewa depresje, syn przebywał w Klinice Chorób Psy- chicznych AMG, a potem w Kocborowie z powodu cyklofrenii (mania z objawami schizofrenizacji). Rozwój chorej w latach dziecięcych prawidłowy, uczyła się dobrze, uzyskała dużą maturę, potem skończyła kurs pszczelniczo-ogrodniczy. Z trojga dzieci żyje dwoje. Miała zawsze dobry charakter; była spokojona, towarzyska, pracowita, małomówna. Przechodziła od 20 r. Ż. wielokrotnie stany maniakalne i depresyjne, najczęściej naprzemienne, niektóre fazy depresyjne przebyła w domu, trzykrotnie musiano ją jednak umieścić na oddziale zamkniętym z powodu stanu maniakalnego. Przebywała w Klinice Gdańskiej pięciokrotnie w latach 1946, 1947, 1949, 1951 i 1953. I chora sama, i jej rodzina wiążą wystąpienie psychozy za każdym razem z określo- nym czynnikiem chorobotwórczym, np. w 20 r. Ż. stan maniakalny po przebytej hiszpance, w 32 r. Ż. w czasie ciąży itd., najczęściej jednak nie widać bezpośredniego czynnika wyzwalającego. Stan maniakalny we wrześniu 1946 r. zaczął się wzmo- żoną ruchliwością i gadatliwością, chora stała się nadmiernie pracowita i aktywna, ubierała. się dziwacznie, stała się kłótliwa i niepohamowana. Na oddziale niespo- kojna, gadatliwa, w nocy zakłócała spokój współchorym, w rozmowie przeskakuje z tematu na temat (gonitwa myśli), wzmożona przerzutn6ść uwagi, słowotok (lo- gorrhoe), wzmożone samopoczucie, chora śpiewa i jest wysoce pretensjonalna, ma wybitnie przyśpieszony tok myślenia, wskutek drażliwości miewa częste zatargi z otoczeniem. Chora ma w pewnym stopniu poczucie choroby psychicznej, lecz nie potrafi się opanować. W pewnej chwili podaje, że w taki sposób jak obecnie choruje już po raz ósmy. U chorej zastosowano leczenie wstrząsami elektrycznymi z bardzo dobrym wynikiem, gdyż już po 6 zabiegach uspokoiła się. Dnia 23. XI. 1946 r. po 6-tygodniowym pobycie chorą zwolniono. [przypisy: , okulista, odzież dla dzieci, pierścionek zaręczynowy ]

Comments are closed.