Medycyna estetyczna
Just another WordPress site

W r. 1857 ukazalo sie

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

W r. 1857 ukazało się dzieło Benedykta Augustyna Morela (1809-1873) “Traite des degenerescences. physiques, inteZZectueZZes et morale s de lespece humaine”, w którym choroby psychiczne uznane zostały za wynik zwyrodnienia niektórych rodów ludzkich. Popularny termin “degenerat”, czyli zwyrodnialec, zacieśnił się z biegiem czasu do grupy zaburzeń charakterologicznych, powstałych według po- wszechnego mniemania drogą dziedziczną. Tak np. Pierre Janet widział w histerii wynik konstytucyjno-dziedzicznego zwyrodnienia układu nerwowego i umysłu. Już Morel zwrócił uwagę na sig na degenerationis natury somatycznej, po których można rozpoznać zwyrodnialców. Tej grupie luqzi nadał J. L. A. Koch w swojej książce z lat 1891-93 Die psychopathischen Minderwertigkeiten dzisiejszą nazwę, widząc w psychopatii “konstytucjonalnej” warianty charakterologiczne wrodzone i nie da- jące się zmienić. Z upływem czasu pojęcia psychopatii zaczęto używać w kłopotli- wych przypadkach, które trudno było zaklasyfikować. Kretschmer starał się związać prawidłowe i psychopatyczne cechy charakteru z odpowiednią budową ciała, mianowicie; leptosomicy mieliby mieć skłonność do schizoidii, atletycy do epileptoidii, a pyknicy do cykloidi i. Krytycy psychoanalityczni popadli w drugą skrajność, starając się widzieć w psychopatii nerwicowy wytwór konfliktowych oddziaływań środowiskowych. W ten sposób powstało pojęcie nerwicy charakterologicznej (Charakterneurose). Od Kraepelina pochodzi pogląd preformistyczny, który traktuje psychopatię jako niedorozwój w zakresie życia uczuciowego, zwłaszcza uczuciowości wyższej; stąd takie określenia, jak oligophrenia moralis, idiotia et imbec•mtas• mo1aZis, mora l insanity itd. Rozróżnienie psychopatii i organicznej charakteropatii jest dziełem ostatnich lat. Etiopatogeneza i anatomia patologiczna psychopatii stanowią wciąż jeszcze sprawę sporną. W każdym razie, jeżeli wyłączy się charakteropatię o podłożu organicznym, to pozostaną jako psychopatie, tylko te przypadki, w któ- rych nie udało się stwierdzić dziesiejszymi sposobami badania organicznych odchy- leń od stanu prawidłowego. Gdy w przyszłości udoskonali się technika badania, na pewno duża część psychopatów znajdzie się wśród charakteropatów. Na razie więc do psychopatii zalicza się endogenne warianty charakterologiczne. Byłoby tautologią podkreślać, że autopsja musi w psychopatii dać wynik ujemny, gdyby bowiem zna- lęziono zmiany w mózgu, przypadek musiałoby się określić jako organiczną cha- rakteropatię. [hasła pokrewne: , Zdrowa żywność, pierścionek zaręczynowy, wózki dziecięce ]

Comments are closed.